ซันไลต์น่ะ…ไม่ใช่ขนม

05.01.11

เมื่อปลายเดือนธันวาคมปี 2008 ผมได้ไปถ่ายทำสคู๊ปวีดีโอของเทสโก้ โลตัส ที่ แม่ฮองสอน จ.ตาก และประมาณต้นเดือนมกราคมปี 2009เราได้กลับไปที่นั่นอีกครั้งเนื่องจากช่วงเวลานั้นเป็นช่วงฤดูหนาวผมและเพื่อนต่างขอรับบริจาคเสื้อกันหนาวเพื่อนำไปสมทบกับทีมงานของโลตัสสาขาแม่สอดเพื่อนำไปให้พี่น้องชาวเขาและแจกทุนการศึกษาให้กับเด็กๆชาวเขาเนื่องในวันเด็ก ที่หมู่บ้านดูบอคลี ต.แม่อุสุ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก

เราออกเดินทางกันตั้งแต่ 04.00น จากแม่สอด เพื่อไปยังจุดหมาย เราเจอทั้งลมหนาว ความมืด หมอก และฝนกระหน่ำ แต่ก็ไม่ทำให้เราล้มเลิกความตั้งใจ

เมื่อเราไปถึงที่หมายเราก็ได้พบกับพี่น้องชาวเขา ซึ่งบางหมู่บ้านต้องเดินทางลงมาจากหมู่บ้านที่อยู่บนภูเขาถัดออกไป พวกเขาใช้ระยะเวลาในการเดินเท้าถึงครึ่งวันเพื่อลงมารอรับสิ่งของ

และในทริปนี้ทำให้หัวใจของผมแทบสลายเมื่อได้เห็นเด็กๆ หน้าตาตัวมอมแมม รอยยิ้มบนใบหน้าแลเสียงหัวเราะของพวกเขาช่างตราตรึงเข้ามาในจิตใจผมยิ่งนัก พวกเขามีความสุกที่ไดรับขนมและสิ่งของจากพวกเรา แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมลืมไม่ได้ลยนั่นคือ เมื่อเด็กบางคนได้รับขวดซันไลต์ที่ไว้ล้างจานนึกว่าขนม จึงเอาปากกัดฝาขวดหมายจะกินนึกว่าขนม ทำให้พวกเราต่างตกใจรีบตะโกนไปว่า “น้องๆ นั่นมันซันไลต์ ไม่ใช่ขนมนะ กินไม่ได้”

เราควรต้องตระหนักและคิดถึงคนที่ลำบากกว่าเรา คนที่ขาดแคลน เด็กๆที่ยากไร้และด้อยโอกาส ว่าพวกเราจะสามารถมีส่วนในชีวิตของพวกเขาได้อย่างไรบ้าง

Comments

Leave a Comment